خودرو های بدون راننده گوگل :بیش از 400 هزار کیلومتر بدون تصادف

اتومبیل های بدون راننده گوگل را به یاد دارید؟ گوگل همچنان با جدیت مشغول
تست و بهبود آنها است و حالا این شرکت اعلام کرده به رکورد جدیدی با
خودروهایش دست یافته است. اتومیبل های بدون راننده گوگل تا اینجا ۳۰۰ هزار
مایل معادل ۴۸۲ هزار کیلومتر را در جاده و خیابان رانندگی کرده اند، بدون
اینکه هیچ تصادفی داشته باشند.
گوگل می گوید رانندگی خودکار آنها در شرایط ترافیکی متفاوت تست شده و
کامپیوتر راننده تا اینجا بسیار خوب عمل کرده و هیچ تصادفی نداشته است. اما
گوگل می گوید همچنان به تست های زیادی برای تکمیل این پروژه نیاز است.
خودروی بدون راننده گوگل با ترکیب اطلاعات Google Street View ، هوش مصنوعی
و تعدادی دوربین، کار کنترل اتومبیل را به عهده دارد و البته فعلا در تمام
تست ها، یک راننده نیز پشت فرمان قرار دارد تا در صورت نیاز کنترل خودرو
را به عهده بگیرد.
گوگل می گوید حالا مشغول تست رانندگی خودکار در شرایط جاده ای و جوی متفاوت
می شود. مثلا در جاده های برفی و ناهموار و به همین خاطر هم تعدادی
اتومبیل جدید مانند این لکسوس RX450h را به اتومبیل هایش اضافه کرده است.
گوگل و نقشه ای که برای دانش بشر کشیده

در ماه مِی، یعنی حدود دو ماه قبل، یک نوسازی جالب را در نتایج موتور جستجوی گوگل شاهد بودیم. نقشه دانش (Knowledge Graph) که از آن پس نتایج اش در سمت راست صفحه نتایج جستجوی گوگل ظاهر میشود، اطلاعات و تصاویر مرتبط با سوژه را در کنار نتایج مرسوم -که همان لینکهای منتهی به سایتهای مختلف هستند- به نمایش در میآورد.
گوگل در حال فاصله گرفتن از انطباق صرف واژهها است و دارد به سمت تشخیص چیزهای موجود در دنیای واقعی و نیز روابط میان آنها میرود تا بتواند با ارائه آنها به کاربران، تجربهٔ جستجوی غنیتری را رقم بزند. در ادامه، بعد از یک آشنایی کوتاه با نقشهٔ دانش، مصاحبه سایت readwriteweb با خانم «امیلی موکسلی» مدیر ارشد بخش «نقشهٔ دانش» را خواهید خواند.
نامرد
با سیگار کشیدن کسی مرد نشد ولی با نامردی خیلیا سیگاری شدن...
خاطره ای از دکتر حسابی
دانشگاه شیکاگو بسیار پیشرفته
بود. مهم تر از هر چیزی آزمایشگاه های متعدد و معتبر آن بود. من در
لابراتوار بسیار پیشرفته اپتیک، مشغول به کار شدم. در خوابگاه دانشگاه هم
اتاق مجهزی برای اقامت، به من داده بودند. از نظر وسایل رفاهی، مثل اتاق یک
هتل بسیار خوب بود. آدم باورش نمی شد، این اتاق در دانشگاه باشد. معلوم
بود که همه چیز را، برای دلگرمی محققین و اساتید، فراهم کرده بودند. نکته
خیلی مهم و حائز اهمیت، آزمایشگاه ها و چگونگی تجهیزات آن بود. یک
نمونه
از آن مربوط به میزی می شد، که در آن آزمایشگاه به من
داده
بودند، این میز کشوی کوچکی داشت، از روی کنجکاوی آنرا بیرون کشیدم، و با
کمال تعجب، چشمم به یک دسته چک افتاد. دسته چک را برداشتم، و متوجه شدم
تمام برگه های آن امضا شده است. فوراً آنرا نزد پروفسوری که رئیس آزمایشگاه
ها و استاد راهنمای خودم بود بردم.چک را به او دادم، و گفتم: ببخشید
استاد، که بی خبر مزاحم شدم.
موضوع بسیار مهمی اتفاق افتاده است، ظاهراً
این دسته چک مربوط به پژوهشگر قبلی بوده، و در کشوی میز من جا مانده است،
واضافه کردم، مواظب باشید، چون تمام برگ های آن امضا شده است، یک وقت گم
نشودپروفسور با لبخند تعجب آوری، به من گفت: این
دسته چک را دانشگاه برای شما، مانند تمام پژوهشگران دیگر دانشگاه، آماده
کرده است، تا اگر در هنگام آزمایش ها به تجهیزاتی نیاز داشتید، بدون معطلی
به کمپانی سازنده تجهیزات اطلاع بدهید.آن تجهیزات را، برای شما می آورند و
راه می اندازند و بعد فاکتوری به شما می دهند. شما هم مبلغ فاکتور شده را
روی چک مینویسید و تحویل کمپانی می دهید. به این ترتیب آزمایش های شما با
سرعت بیشتریپیش می روند.توضیح پروفسور مرا شگفت زده کرد و از ایشان پرسیدم:
بسیار خوب، ولی این جا اشکالی وجود دارد، و آن امضای چک های سفید است؛ اگر
کسی از این چک سوء استفاده کرد، شما چه
خواهید کرد؟با لبخند بسیار آموزنده یی چنین پاسخ داد:
بله، حق با
شماست. ولی باید قبول کنید، که درصد پیشرفتی که ما در سال بر اساس این
اعتماد به دست می آوریم، قابل مقایسه با خطایی که ممکن است اتفاق بیفتد،
نیست این نکته، تذکر یک واقعیت بزرگ و آموزنده بود. نکته یی ساده که
متاسفانه ما در کشورمان، نسبت به آن بی توجه هستیم یک روز که در آزمایشگاه
مشغول به کار بودم، دیدم همین پروفسور از دور مرا به شکلی غیر معمول، نگاه
می کند.
یک حکایت
شبی راهزنان به قافلهای شبیخون زدند و اموال آنان را به غارت بردند،
بعد از مراجعت به مخفیگاه نوبت به تقسیم اموال مسروقه رسید، همه جمع شدند و هرکس آنچه به دست آورده بود به میان گذاشت،
رئیس دزدان از جمع پرسید چگونه تقسیم کنیم ؟ خدایی یا رفاقتی ؟ جمع به اتفاق پاسخ دادند خدایی.
رئیس دزدان شروع به تقسیم کرد، بیش از نیمی از اموال را برای خود برداشت و
الباقی را به شکل نامساوی میان سه تن از راهزنان تقسیم کرد و به بقیه هیچ
نداد، دیگران اعتراض کردند که ما گفتیم خدایی تقسیم کن تا تساوی رعایت شود و
همه راضی باشیم این چه تقسیمیست ؟؟؟
رئیس پاسخ داد : خداوند به یکی زیاد بخشیده و به یکی کمتر و به یکی هم هیچ،
خود شاهدی بر این ادعا هستید، آن تقسیمی که شما در نظر دارید تقسیم رفاقتی بود که نپذیرفتید پس حق اعتراض ندارید

